Belli ki güzelliğine güvendi haspa, belli ki gençliğine, dinçliğine. Dişiliğine! Mayıs, dişidir. En güzel dişidir. En cilveli, en...

En güzel yazılarımı Nisan’a yazdım ben. En güzel iltifatları ona yaptım. En güzel sözlerim  onun içindi hep. O Nisan’dı. Farklıydı....

Mart. Bilindiği gibidir, her dem. Güvenilmez. Bilinmez. Sırt verilir de dayanılmaz. Kıskançlığı da ondandır zaten. Mart. Hissizdir....

Ayların en küçüğü, güzelliklerin en küçüğü. Ayların en yorgunu, güzelliklerin de. En az doğum yapılan ay. En az evlenilen ay.Her zaman,...

Bilmiyoruz, yıl yeni mi? Yeni bir yıl mı? Yoksa her şey eskisi gibi sürüp gidecek mi? Huzursuz ve mutsuzluk genlerimizde yer bulacak mı?...

Hatırlayana öyle idi elbet. Şimdi hatırlayanı hiç olmayacak onun. Bir kara delikte saklanacak duracak utancından, kahrından ve...

Unuttuk işte. Öncesinde yurt dışında, yepyeni bir dünya içindeydik, umurumuza değildi Aralık, sonrasında da bir tembellik, bir tembellik...

Ve mevsim yerine oturdu. Soğuması gereken hava bugün soğudu burada. İlk kez soğudu. Başladı kış, başlayan bir şeyin devamı vardır malum....

Ekim, tam da yazdıklarım gibi; yorgun, puslu ve mayışmış. Biz de belli ki onun esiriyiz. Tutsağıyız. Tutkunuyuz. Seviyoruz onu, ne...

Koskoca bir ayın külfeti var omuzlarında. Henüz, dağda bayırda toplanacak, derlenecek meyveler var. Hasatı, bozumu yapılacak ürünler var....

Ağustos ayı üzerine yazdıklarım, yazamadıklarım kadar eski ve sıcaktır. Ankara’nın Ağustos ayları, bir tatil başlangıcı ve her şeyden...

Temmuz deyince vakit, duruyorum. Kımıldamıyorum. Ne olduğunu anlamaya çalışıyorum zamana! Zamana ne oldu? Ne oldu bu zamana? Artık...

Haziran doğumluları severim. Sıcak, renkli, yaratıcı, heyecanlı, konuşkandırlar. Hatta biraz örgütçü, hatta biraz öncüdürler. Ne var ki,...

Unutuldu her şey. Mart unutturdu! Oysa neler yazardım ben ona? Neler! Bir takvim bile koyamadık. Bir takvim bile yazamadık.Üstelik...

Şubat dedik , küçülttük onu. İşte bu yüzden küçük kaldı yazımda. Ufacık. Üstelik hiç olmadığı kadar soğuk.

Yeni yıl, dediğiniz ne ki? İşte üzerinden 4 gün geçmiş bile. İşin cıvıltısı, heyecanı ve gizemi 21 Aralık gecesiydi sadece. Gerisi ise...

Hani deriz ya, hiç bir şey eskisi gibi değildir diye: İşte önce o takvimleri kaldırdık hayatımızdan, sonra da hiç bir şey eskisine...

Ömrümün ilk kışını gördüm İzmir’de. Öyle ya, İzmir benim için tatil ayıydı, yazdı, bahardı.Neşeydi, balda kaymaktı.Bu gün gördüm kışı...

Başladı Kasım, coşarak. coşturarak! Soğuklarına esir, güneşlerine tutsak ederek. Kaçamayarak, teslim olarak. Başladı, o kış. Hele...

Demek ki Ekim ayı İzmir ayı imiş besbelli. Ekimlerde İzmir’de olmakmış yaşamak! Diyemedim, yaşamak İzmir’miş besbelli! Üzümün o sapsarı...