Face’deki Babalar Günü Yazıları

Bu kez yazmayı değil okumayı ve izlemeyi istedim. Bakalım insanlar Babalar Günü için neler yazacaklar diye! Babaları için neler yazacaklar diye!

Oysa Face’deki o yazılar birbirinin aynısıydı.Belki de bir birinin uyarlamaları şeklindeydi. Hani üç aşağı, beş yukarı aynı sözcükler, aynı benzetmeler, aynı ifadeler.

Bu yazıların hepsini kompozisyon sınavı sonucu, öğrencilerinden almış ve her birini okuyup değerlendirecek bir öğretmen pozisyonunda olsaydım;

sıkılırdım,

üzülürdüm,

beğenmezdim,

öğrencilerim adına sevinmezdim.

İş not vermeye gelse, belki hassasiyetimden hiç birinin geçer not almasını engellemez idim. Ancak bu bonkörlüğümün cezasını bir sonraki sınava saklardım. Elbette o da, Anneler Günü yazısı olmaz ise tabii!

Nihayetinde, bu yazıların hiç birini beğenmedim. Kendi yazılarımdan birinden yaptığım alıntı ile teselli bulmaya yeltendim:

karanfil2Sevgili babama bir kez dahi, bir demet karanfil uzatamamanın eksikliği var içimde.

Karanfillerimin kokusunu, ona bir kez olsun  koklatamamanın ezikliği.

Ama biliyorum: Şimdi babalar karanfil oldu. Karanfil oldu babalar. Karanfil açtı babalar.

O babaları hasretle anıyorum.

One thought on “Face’deki Babalar Günü Yazıları

  1. Babamı 2 ay önce mayısın 7 sinde ebediyete uğurladık.Nur içinde yatsın.
    Vefatından 3 ay önce” benim yokluğumu toprağa verdikten sonra anlarsınız” demişti.
    Kendisi de babası yani dedem 1984 yılında vefat ettiğinde” 48 yaşında olduğum halde ayaklarımı boşlukta buldum” demişti.
    Cenaze günü bir an önce toprakla buluşturma telaşesiyle geçti.O gün ertesi gün içimde bir dinginlik bir huzur vardı.
    Taziyeler geldikçe dostlar sağ olsun diyorduk.
    Sonra sonra gerçekten de içimizde bir özlem büyümeye başladı.Sözleri,fiilleri sanki dünmüş gibi gayet net canlanıyordu.
    Bize anlatmaya çalıştığı bu duygu imiş sanırım.
    O’nsuz geçirdiğimiz ilk ramazan bayramında amcamlar,halamlar ve dostları daha bir yakınlaştı ruhumuza. Onların bayramlarını tebrik ederken her defasında babamın da ellerini hasretle öpüyor,kucaklıyorduk.
    Hiç yalan söylemez, az konuşur, dedikodu bilmez,hep çalışırdı.
    Hayır severdi.Kazancı köyü ve Yeşildere köylerinde yaptırdığı hayratlardan istifade edilmektedir.
    Gönlüme düştükçe hayır ve rahmetle anıyor ruhuna fatiha okuyorum.

Bir Cevap Yazın