Babasız Kalmak, Hayatta Yalnız Kalmak mıdır?

” 17 Mart 1970’inbabam   kırkbeşinci  yılı üzerine”

 

Nasıl zordur bir bilseniz hayatta,  ansızın yalnız kalıvermek. Yalnız kalmak.Yalnız olmak, yalnız yaşamak. Yalnız yürümek. Yalnız  koşmak.

Bir düşersen; kalkamazsın.

Belki de koşamazsın bir daha  asla.

Konuşamazsın. Kekelersin, teklersin.

Bir yağmur gibi akar her şey başından aşağıya, ıslak,nemli ve yapışkan. Herşeyden utanırsın.

Her söz seni bulur, her söz sensindir. Ama sen, sessiz ve sözsüz kalırsın.

Hele  bir de inanırsan her şeye, arkandan bile konuşulur, arkadandan bile  konuşur her şey. Gürültü senindir. Karanlık sen. Ayak sesin parlar geceleri sokaklarda ışıltısız.

O iz, sensindir. O iz, senindir.

Bayramlar  da sahipsizdir sana, yalın bakar, yanlış bakar gözler.  Bir dirhem sevincin, sofrana oturmuş kuru bir ekmek  tadındadır adeta. Tadsız, tuzsuz ve buruk. Yiyemezsin.

Ah! nasıl zordur hayat ve nasıl da  zordur hayatta yalnız kalmak. Yapayalnız.

Duyamazsın artık sen, duyurmazlar  da sana.. Göremezsin de , yok olurlar. Kaybolurlar.

Yüzü bile değişir insanın yavaş yavaş, bilememekten,  anlamamaktan, duyamamaktan, görememekten; saflaşır. Saf saf dolaşır.

Karıştırırsın yaşadıklarını,çözemezsin.

Çözülürsün.

Bir çözülürsün ki, dağılırsın.

Kısacası dostlar, hayatta yalnız kalırsan, bil ki ; dağılırsın. Dağıtırsın. Dağlanırsın.

Bilmiyorum, babasız kalmak, hayatta yalnız kalmak mıdır?

Bilmiyorum!

 

 

One thought on “Babasız Kalmak, Hayatta Yalnız Kalmak mıdır?

  1. Nasıl da güzel anlatmış, bunu yazan!! Teşekkürler!! İçimdekilerden, birinde daha olduğunu bilmek güzelmiş!!…

Bir Cevap Yazın