Anneler!

Yitik anneler var, yitirilmiş anneler.

Yaşını alan anneler var, yaşayan anneler. Deredeler, tepedeler. Köyde, kentte, şehirdeler. Evdeler, yurttalar.

Kimi havaalanında, kızını karşılamada. Kimi bir sahil kentinde yalnızlığını yaşamada. Kimi yumulmuş mutfağına, çocuklarına dolma sarmada. Bağda, bayırda kimi, bahçe sulamada.  Sokak sokak dolaşmakta kimi, eline aldığı 3 kuruşluk mendili satmada.  Halı dokumakta, halı olmakta.

Kimi bez sarmakta karanlık ışıklarda, kimi bir pedalın ucunu yormakta. Bir fabrikanın son zilini beklemede kimi, kimi çalan bir melodiyi izlemede. Televizyon karşısında kararmış bakışları var kiminin, kimi bir  alışveriş merkezinin serinliğinde.

Kimi hastane kapısında, mahpushane duvarında görüş derdinde, sarılma derdinde. Yanık bir türküde kimi, acı bir ağıtta.

Bir okul bahçesinde kimi, oğlunun kursunu bitirmesini beklemede, kimi ellerini kaldırmış bir kabirde,  kaybına dua etmekte. Kimi bir bahçede gül dikmekte, kimi bir bağ tereyi devşirmede.

Kiminin elleri, yüzleri terli bakmakta. Bir umut, bir ışık aramakta.

Kimi  yeni giydiği bir elbisenin yansımasını izlemekte karanlık camlarda, kimi vitrinlere dalmakta.

Kimi bir otobüsün içinde saatleri saymakta, kimi geçip giden vakte hayıflanmakta.

Analar hep içimizde, bizim dünyamızda. Yanımızda, kolbaşımızda. Mektuplarda, resimlerin ardında.

Kimi bir seccadeye sarılmış yalvarmakta, kimi için için ağlamakta. Kimi uzaktan gelen bir kahkahaya aldırmakta, kimi neşesine neşe katmakta.

Bir düğünde, bir törende bugün annelerimiz. Bir hasat da bir tarlada. Ekin ekmekte, ot yolmakta. Sıra beklemede bir bankomat önünde. Belki bir dondurma alabilmenin derdinde. Pazarda bir semtin en ırak köşesinde. Sıcakta yanmakta, bir gölge aramakta.

Bir bardak demli bir çayın yanında, bir fincan kahve aramada.

Kuyumcu vitrinlerinin kalabalığında . Köye geç uğrayan minibüsün derdinde. Çalacak bir telefonun ardında, sıra bekleyen asker kışlalarının hayalinde.

Pişen bir çorbanın sıcak bir tarifinde. Acı bir turşunun sirkesinde. Açılan su böreğinde, sarılan ciğer dolmasında.

Fotoğraf albümlerinde, evlerin duvarlarında, çerçevelerin içinde. Koltuk köşelerinin kanaviçesinde. Eski bir hırkanın örgüsünde. Eve ilk alınan bir duvar saatinin yelkovanında. Yünlü yatakların, yorganların renginde, ipeğinde.

Adları var Sevgi’de, Gönül’de , Güler’de. Şükran’da, Emine’de, Hamide’de.

Dertte, tasada, sevinçte annelerimiz. Her yerde.

Kimi şifa aramada, benim annem gibi hastane kapılarında. Ameliyat saatini beklemede. Dertlerini, tasalarını aralamada.Kimi bir hastanın peşinde, hastanelerde yatmakta. Dertlere şifa olmakta.

Annelerimiz.

Her nerde iseler ve ne iseler, bakışımız, görüşümüz, gönlümüz. Işığımız, koruyucumuz.

Hepsinin Anneler Günü Kutlu Olsun! Hatıraları bol olsun!

 

 

2 thoughts on “Anneler!

  1. Yaxşı yazıdır.Yaxşı fotodur.Yaxşı adamlar haqqında yaxşı yazılmış yazıdır.Bu yazını mütləq dərsliklərə yerləşdirmək lazımdır.Qarı mənim Güləndam nənəmə(1898-1969) oxşayır.Nənəmin şəkli qalmayıb.Bunu nənəmin şəkli kimi qəbul edirəm.

  2. Sevgili Haldun,
    Anneler gününü annelere hitafen yazdığın güzel yazınla kutlamana teşekkürler. Her zamanki gibi çok yerinde, içten bir şekilde annelerim içinde bulunabileceği durumları o kadar güzel tanımlamışsın kiii..
    Dediğin gibi annelerimiz her yede,yüreğimizin ta derinliklerinde, avuçlarımızın içinde, kayıp gitmesinler bir yıldız gibi… her derde deva annelerimiz…

Bir Cevap Yazın