“Günü Birlik Sergi” Üzerine.

Günü Birlik Sergi.. Olur mu, olmaz mı derken, bu kavramı beğenenler ve ayrıca önemseyenler bana güç verdi. Öğretmenler Günü için düzenlediğim Köy Enstitüleri Kitap ve Efemera Sergimi 24 Kasım 2010 Tarihinde Gölbaşı Kültür Merkezi’nde gerçekleştirdim. 

Nereden nereye? O, işin başka faslı. Onu Köy Enstitüleri üzerine kafa yoranlar değerlendirecek. Köy Enstitülerine bakmayı bilmeyenler görecek.

Ben işin başka faslındayım. Yani kendi işimdeyim. Koleksiyoncu gözüyle bakmalıyım. Bakıyorum.

Günü Birlik Sergi ne ola ki? 

Hani isimlerini kullanabilir miyim bimiyorum. Ama  değerli dostlarımın bana yazdıkları mesajları sizlerle paylaşmak istiyorum. Virgülüne dokunmadan.

” Bu sergi konseptini ben daha çok önemsiyorum. Hedefine ulaşan bir sergiyse niye olmasın? “

“Tek günlük sergi bence müthiş bir fikir; fakat ne yazık ki gelemiyorum,
dersler vs.Belki bu serginiz yine açılır başka bir gün, 🙂 gelirim…”

“İçten takdir duygularımı iletiyorum. N ekadar isterdim gelmeyi bilseniz ancak maalesef yarın 14 itibarıyla yurtdışına çıkıyorum bir toplantı için. Gönlümün ve aklımın sizinle olduğunu bilmeniz yeterli. “

“Tebrikler Haldun’cum. Enerjine ve sevdana hayranım.”

Evet bu kısacık mesajlar özetledi Günü Birlik Sergileri. Özünü ise anlatan son mesaj oldu aslında. Enerji ve sevda.

Eğer sevdanız varsa, enerjinizi de saklamış ya da ayarlamış iseniz, pekala Günü Birlik Sergiler olur, olmalıdır.

Oldu.

Yüzlerce kişi gezdi. Hepsi Eğitim yuvasındandı. Öğretmenler, öğrenciler.

Günü Birlik Sergiden aldığım hazları sonra yazacağım. Henüz fotoğraflar gelmedi. Hele bir gelsin.

Gelsin bir hele.

Bir Cevap Yazın